Traditiegetrouw was dit weer een tussenkomst voor kritische en spitsvondige Ludo Gerits:

“Het kan niet op…of beter…het moet op! Met deze wijziging zou men de begroting van dit jaar zo kunnen samenvatten. De vorige 6 of zelfs 12 jaar in Lokeren was het financieel beleid gekenmerkt door een opvallende voorzichtigheid en nu staan alle sluizen open. Het appeltje voor de dorst moet blijkbaar zo snel mogelijk op.
U maakte het ons de vorige jaren niet gemakkelijk om kritiek te hebben. Weet u dat wel. U deed wat wij zo graag hadden: schuldafbouw en de aanleg van de reserve. Sommige chepenen hadden het daar moeilijk mee. Ze moesten jaren op een houtje bijten, want hun grootse plannen konden maar mondjesmaat verwezenlijkt worden. En toch draaide Lokeren goed. Lokeren veranderde niet in een woestijn maar blijkbaar leefde men toen verkeerd. Dat merken we aan deze wijzigingen.
Ondanks de forse meevallers is de begroting niet sluitend gemaakt. U hebt een ambitieus investeringsprogramma. Natuurlijk is iedereen voor zoveel mogelijk investeringen, maar politiek is een kwestie van keuzes maken. Dat kon u vroeger, dat kan u nu blijkbaar niet meer. Het is blijkbaar niet mogelijk om het Zilverfonds wat extra te spekken zoals wij gehoopt hadden en zoals u ook zelf suggereerde. Er zijn blijkbaar meer ambitieuze doelstellingen. Of kunnen we uw beleid samenvatten met de leuze “Na ons de zondvloed”. Onze kleinkinderen zullen zich blauw moeten betalen om de pensioenlast van Lokeren te dragen, terwijl u nu een forse reserve had kunnen aanleggen. Wilt u op die manier in de Lokerse annalen opgenomen worden?
De nieuwe coalitie legt duidelijk andere accenten dan vroeger. We merken iets opvallends. Het beleid in Lokeren is het omgekeerde van ander bestuursniveaus in de nieuw coalitie. De CD&V wil zo graag de naam hebben voorzichtig te besturen. Blijkbaar hoeft dat in Lokeren niet. Doe het ons niet aan te moeten zeggen, geef ons de socialisten terug. Die wisten tenminste wat zuinig bestuur was. Ik dank u voor uw aandacht.”
En die aandacht was er…zinnige antwoorden evenwel niet…

Etienne Vlaminck (VB-VLOTT) begreep uit de toelichtende nota dat de stad zou willen voorkomen dat het huis gelegen Zand nr. 13 zou verkocht worden aan particulieren die naar en veronderstelde zich zouden beperken tot het oplappen van de woning en nadien deze verhuren.
“Ik merk op dat als deze mogelijkheid wordt geopperd, ik erop wil wijzen dat de stad niet ver de nodige fondsen beschikt om alle eigendommen die te koop komen én opgenomen zijn of worden in de inventaris van leegstaande en/of verkrotte woningen op te kopen.”
Hij merkte verder op dat de politiek -zeker in het verleden- een perverse rol heeft gespeeld. Als we zien hoeveel landbouwgrond er ondertussen is opgeofferd aan de bouwwoede van de sociale huisvestingsmaatschappijen, al dan niet gekoppeld aan politiek dienstbetoon.
Deze politiek van de traditionele partijen heeft om opportunistische reden geleid tot het wegtrekken van een groot deel van centrum-bewoners naar de rand van de stadskern, waardoor een opvallende leegstand en verkrotting van het centrum tot stand kwam, met verloedering van bepaalde wijken of stadsdelen tot gevolg.
De woonmarkt wordt gevormd door 80% eigenaars en slechts 20% huurders en van deze laatsten wordt het merendeel opgeslorpt door de sociale huisvesting.
De eigenaars die ongewild slachtoffer waren en zijn van dergelijke nefaste en onverantwoorde expansiedrang van de politiek gedreven huisvestingsmaatschappijen, werden en worden als gevolg van leegstand – als klap op de vuurpijl – jaarlijks gestraft met een belasting op leegstand en verkrotting.
Het recht van voorkoop zorgt nog meer voor onzekerheid bij de eigenaars en hoort niet thuis in een behoorlijk bestuur dat eerbied heeft voor zijn burgers en waardoor de vrijheid en het eigendomsrecht van het individu meer dan ooit wordt uitgehold.”
De twee Filippen ( zoontjes Anthuenis en Liebaut) probeerden dit debat dan zo te draaien dat de opkoop en afbraak van één huis op het Zand daar alle problemen zou doen oplossen.
“En ik stel wel voor als er nog problemen zijn op het Zand, dat ge daar dan weg blijft, natuurlijk hé. Want dan moet ge ons niet komen verwijten dat we geen poging gedaan hebben.”
Simpelheid in het kwadraat waarbij Marginet smalend opmerkte : “Dus als u het koopt of als u hier gaat immobiliënkantoor spelen, dan zijn de problemen op het Zand opgelost.”, wat dan weer werd opgeschreven als “een karikatuur ervan maken”.

Lena Van Boven bracht het verhaal van het zoveelste ongeval aan het kruispunt van de Rozenstraat-Oude Heerweg-Groenstraat. “Wij hebben dat in het verleden ook al eens ter sprake gebracht en toen gevraagd om extra aandacht te besteden aan dat gevaarlijk kruispunt. Ondertussen wordt dat punt nog zwaarder belast door het verbod op vrachtverkeer langs de Oude Bruglaan en een deel van de Rozenstraat dat enkele richting is geworden.
Ik weet dat grote veranderingen zoals verkeerslichten of zo niet mogelijk zijn omdat de Rozenstraat een rijksweg is, maar toch wil ik vragen om op zijn minst de wegmarkering daar duidelijker te maken en tijdig te herschilderen. De haaientanden zijn daar volledig verdwenen. Er staat momenteel een gevarendriehoek maar ik denk een duidelijker stopteken daar zeker geen luxe is of een extra melding dat men een gevaarlijk kruispunt nadert.”
De schepen “antwoordde” nogal besluitloos : “Het is ook zo dat wij daar eigenlijk zeer weinig inbreng hebben in het beheer van die weg. Wij kunnen daar wel vragen stellen, wij kunnen daar wel proberen daarin te bemiddelen. Wij willen dat zeker doen om dat kruispunt nog een keer aan te pakken. Is het met wegmarkering, is het met wat anders. Maar of zij daar eigenlijk volledig andere schikkingen zullen gaan treffen, dat denk ik niet.
Zij zijn de beheerder. Maar misschien is het al een goed begin als wij een keer vragen om de markeringen opnieuw aan te brengen.”
De burgemeester was deze keer nèt dat gevatter : “We gaan dat dringend vragen, wegmarkering.Het zijn haaientanden maar mijnheer Marginet zou liever hebben dat het leeuwentanden worden.

Werner Marginet kwam namens zijn dochter Nele (OCMW-raadslid) hierover tussen : “‘Sluikstorters, u wordt gezien’ staat bij de foto’s die mijn dochter Nele heeft gemaakt. Maar dat lijken nogal holle woorden, want bij die slogan liggen stapels afval… Er stellen zich aan de Vlasdam regelmatig dergelijke problemen in verband met de ophaling van het huisvuil.
Wat zijn nu de problemen? De containers werken met sloten en de sloten zijn al maanden kapot. De sleutels van de sloten die nog werken – het zijn er niet zoveel meer – worden naar het schijnt doorgegeven. Dat hebben buurtbewoners gemeld. Die containers zijn natuurlijk heel erg snel overvol. Er zijn een aantal mensen naar IDM gestapt. Blijkbaar zonder resultaat. De beelden zeggen genoeg veronderstel ik. (Noot : Werner toonde de door Nele gemaakte foto’s aan de raad)
Er zou op een bepaald moment 3 weken gewacht zijn op een deftige ophaling van PDM. Gevolg: op alle gebied stank daar. U hebt de foto’s zelf kunnen bekijken en de vraag is in hoeverre controleert de Tuinwijk of eventueel de stad via bijvoorbeeld stadswachten deze problemen rond dit gebied en rond dit milieuprobleem.
De schepen antwoordde dat die vaststelling inderdaad gekend is op de preventiedienst. De containers blijken inderdaad regelmatig overvol te zitten. Dus dan wordt er naast de MOLOGs gestort. Buurtwerkster, wijkagenten, stadswachten en zelfs een camera worden er bijgehaald om dit in het oog te houden.. Overtreders zullen bestraft worden…

Op aangeven van Maurice Caluwaerts en een paar mailtjes van opmerkzame burgers protesteerden we tegen het gebrek aan discretie bij de jongste kiesverrichtingen. “Toen ik deze ochtend ging stemmen, merkte ik tot mijn verbazing dat er slechts enkele kieshokjes waren afgesloten met een gordijn. Voorzitter en bijzitters waren dus met andere woorden aan het meekijken met het bolletje kleuren. Is dat wettelijk wel in orde? Persoonlijk heb ik er geen probleem mee, desnoods kleur ik mijn bolletje in het midden van de Markt van Lokeren, maar ik kan me wel inbeelden dat mensen die iets minder stevig in hun schoenen staan, enz., enz.” schreef een bezorgde Lokeraar ons. “Uiteraard” was er voor de meerderheid geen vuiltje aan de kieslucht…

N.a.v. een brief aan de raadsleden was er welgeteld één fractie die dit blijkbaar voldoende interessant vond om in de raad te brengen en dat was uiteraard het Vlaams Belang. Blijkbaar was er van de officiële instanties maar hééél weinig interesse meer om met het Overlegplatvorm verder samen te werken en bovendien hadden die mensen nog heel wat onbeantwoorde vragen rond o.a. speelplein, fietsbergingen, garages en verouderde gebouwen. De schepen kon niet anders dan een en ander toegeven. “Er zijn buurtproblemen, er zijn een aantal problemen die gelinkt zijn aan de Tuinwijk. Er zijn een aantal andere problemen. Het is de bedoeling om die problemen binnen dat buurtwerk ook aan te pakken, ook met de diensten waartoe ze betrekking hebben. Ik moet zeggen dat wij hebben gewacht om dat uit te voeren omdat wij vandaag pas de personeelsformatie hebben goedgekeurd en wij daar ook een beetje afhankelijk waren voor de samenstelling van onze dienst en voor eraan te beginnen.”